Roman yazarı ve eleştirmen Lucy Ives, yaratıcı yazma egzersizi konusunu başkalarının şiir ya da mikro-öykü yazması gibi, başlı başına küçük birer edebi tür olarak kaleme alıyor. Nick Mauss’un çizimleriyle 2026’da siglio’dan çıkan three six five: prompts, acts, divinations adlı kitabından uyarladığımız aşağıdaki üç egzersiz de bu anlayışın ürünü.
Ives’in derdi, ilk bakışta paradoksal şakalar gibi görünen bu egzersizlerle (“on kilometre yürü ve beş kelime yaz” ya da “odanın öbür ucuna geç ve on bin kelime yaz” gibi) yerleşik ölçme alışkanlığını sarsmak. Neyin önemli, neyin önemsiz olduğuna dair toplumsal ölçütlerin ne kadar yanıltıcı olabileceğini göstermek. Ona göre tek bir cümleyi önemsiz saymaya alışığız, oysa uzun bir yürüyüşün ardından bulunan o tek cümle, yürümeye değecek kadar olağanüstü olabilir. Değeri ölçülemeyen şeyi görünür kılmak için tasarladığı bu egzersizler, yazarları ve yazar adaylarını tam da bu yüzden dengelerinden etmeyi amaçlıyor.
Ives, egzersizleri üç ayrı ihtiyaca göre kurguluyor: Tıkanıp kaçmak isteyen “kaçış ustaları” için, yazmadan yazmayı deneten bir oyun; can sıkıntısını kırmak için gündelik hayata küçük bir jest sokan bir hediye günlüğü ve bellekle hayal gücünü birleştirerek yitirilmiş bir mekânı yeniden kuran bir “mekân tutma” alıştırması.
Kaçış Ustaları İçin Yazma Egzersizi
Bir konu seçin.
Şimdi, bu konuda yazacağınız çok kısa bir deneme ya da şiir hakkında çok kısa bir deneme ya da şiir yazın.
O konudaki çok kısa denemenin ya da şiirin ne hakkında olacağını, neyden oluşacağını açıklayın. Kullanacağınız bölümleri ve üslupları, kelimeleri ve metaforları, konuyu, argümanları, okurun kesinlikle varacağı yorumları ve benzerlerini adlandırın. Çok kısa denemenin ya da şiirin alanını, o konuda yazacağınız çok kısa denemeyi ya da şiiri ayrıntısıyla anlatmak için kullanın.
Ne yaparsanız yapın, o konudaki çok kısa denemeyi ya da şiiri gerçekten yazmayın.
Yalnızca, o konudaki çok kısa deneme ya da şiir hakkındaki çok kısa denemeyi ya da şiiri yazın.
—
Can Sıkıntısını Yok Etmek İçin Egzersiz
Bir arkadaşınıza, tanıdığınıza ya da komşunuza beklenmedik bir hediye verin. Hediye olabildiğince küçük ve ucuz olsun hatta mümkünse bedava.
Neler olduğunu kayda geçirin.
Verdiğiniz ve aldığınız hediyelerin bir günlüğünü tutmaya başlayın.
—
Mekân Tutmak İçin Egzersiz
Bu, hem yeni metinler yaratmak hem de önceden var olan betimlemeleri ve anlatıları yeniden yazmak için kullanılabilen çok yönlü bir egzersiz.
Sıfırdan başlıyorsanız, bu anımsama edimini ne kadar ileri götürebileceğinizi görün.
Süreç:
1. Artık sahip olmadığınız ya da erişemediğiniz bir oda, taşıt, mobilya parçası, sırt çantası ya da başka bir görece mahrem bir “kapalı nesne” düşünün.
2. Şimdi onun içindeki bir bölmeyi ya da küçük bir hazneyi düşünün. Çekmece, dolap, köşe, cep gibi…
3. Hafızanızı ve/veya hayal gücünüzü kullanarak, bu küçük bölmenin olası içeriğinin ayrıntılı bir envanterini yapın. Bu envanteri olabildiğince doğru yapmaya çalışın ve (yeniden) yarattığı alanı ve duyguları canlandırın.
4. Envanterinizden, bir şekilde şarj edilmiş, dolu veya başka bir şekilde önemli görünen bir öğe seçin.
5. Bu nesnenin “yaşam öyküsünü” yazın: Nereden geldiğini, size nasıl ve neden ulaştığını, ne işe yaradığını, nereye gittiğini ve geleceğinde neler olduğunu.
—
*Bu metin, Lucy Ives’in Nick Mauss’un çizimleriyle siglio tarafından 2026’da yayımlanan three six five: prompts, acts, divinations (an inexhaustible compendium for writing) kitabından uyarlanmış bir alıntıdır.
*Çeviri: 3K Atölye. Kaynak
