Yazma Tavsiyeleri · John Green: Mükemmeli Değil, Keşfi Hedefleyin

Aynı Yıldızın Altında, Alaska’yı Ararken ve Kağıttan Kentler ile Türkiye’de de geniş bir okur kitlesine ulaşan John Green, yeni romanı Hollywood, Ending ile raflara döndü. Film yapımının ortak emeğe dayanan dünyasını anlatan romanın yayımlanması vesilesiyle Literary Hub‘ın yazar anketine katılan Green, yazma saatlerinden yazar tıkanıklığına kadar pek çok soruyu yanıtladı. John Green yazma tavsiyeleri kısa ama yazmaya yeni başlayanlar kadar yıllardır yazanlar için de uygulanabilir fikirler içeriyor.

Koşullar değil, anın kendisi önemli

Green gençken gece geç saatlere kadar yazmayı sevdiğini, çocukları olduktan sonra ise çoğunlukla onlar okuldayken yazdığını anlatıyor. Eskiden yazma koşullarının, yani günün saatinin ve ortamın son derece önemli olduğunu düşündüğünü de itiraf ediyor. Bugün ise evde, bir kafede ya da uçakta fark etmeksizin bir hikâyenin içinde kaybolabildiği her ana minnettar olduğunu söylüyor.

Bu, yazmak için ideal koşulları bekleyen herkes için değerli bir hatırlatma. Mükemmel masa, sessiz oda ya da doğru saat gelmeden yazmaya başlamamak, çoğu zaman hiç yazmamak anlamına geliyor.

Yazar tıkanıklığına karşı kendine kötü yazma izni vermek

Green’in tıkanıklıkla baş etme yöntemi oldukça yalın. Kendine kötü yazma izni veriyor ve kendi kendine, o gün yazdığı hiçbir şeyin zaten kitaba girmeyeceğini söylüyor. Green bunun özellikle ilk taslaklar için çoğunlukla doğru olduğunu da ekliyor.

Yazarın asıl vurguladığı nokta ise yazıya bakış açısı. Green, yazmayı mükemmelliğe ulaşma ya da ona yaklaşma çabası olarak gördüğünde her zaman mutsuz ve tatminsiz kaldığını söylüyor. Yazıyı oyuna dayalı bir anlama arayışı olarak kurduğunda ise tıkanıklığın çözüldüğünü anlatıyor.

Robert Frost’tan ödünç alınan en iyi tavsiye

Aldığı en iyi yazma tavsiyesi sorulduğunda Green, Robert Frost’a ait olduğunu söylediği bir cümleyi hatırlatıyor: “Tek çıkış yolu içinden geçmektir.” Green bu sözün yalnızca yazarken değil, hayatın başka alanlarında da işine yaradığını belirtiyor. Bir sahnede, bir bölümde ya da bir taslağın ortasında sıkışıp kaldığınızda sorunun etrafından dolaşmak yerine onu yazarak aşmaya çalışmak, tavsiyenin yazı masasındaki karşılığı olarak okunabilir.

Yeniden okumak yazara ne kazandırır?

Green bol bol yeniden okuduğunu söylüyor. Metnin okumalar arasında değişmediğini, değişenin kendisi olduğunu ve yeniden okumanın bu değişimi ölçmenin bir yolu olduğunu düşünüyor. Son dönemde yeniden okuduğu kitaplar arasında Robert Penn Warren’ın All the King’s Men, Toni Morrison’ın Sevilen (Beloved) ve Octavia Butler’ın Parable of the Talents romanları yer alıyor.

Yazarlık açısından yeniden okumanın bir faydası daha var. İlk okumada hikâyenin peşinden koşan okur, ikinci okumada yazarın kurduğu yapıyı, sahne geçişlerini ve karakterlerin nasıl inşa edildiğini görmeye başlıyor.

İlk okur neden önemlidir?

Green, kitabını en çok kimin okumasını istediği sorusuna romanın film yapımını konu aldığını hatırlatarak yanıt veriyor ve kendi kitaplarının film uyarlamalarında emeği geçenlerin okumasını istediğini söylüyor. Ancak ilk ve en değer verdiği okurunun her zaman eşi Sarah Urist Green olduğunu da ekliyor. Yazdıklarını paylaşabileceğiniz güvenilir bir ilk okur, taslak aşamasında yazarın en büyük desteklerinden biri olabilir.

Atölye notu: John Green yöntemini bugün deneyin

• Bir sonraki yazma seansınızın başında, bugün yazacaklarınızın taslağa girmek zorunda olmadığını kendinize açıkça söyleyin.
• Yazmak için ideal koşulları beklemeyin; elinizdeki on beş dakikayı, bulunduğunuz yerde değerlendirin.
• Takıldığınız sahneyi atlamak yerine, kötü de olsa bir sürümünü yazıp üzerinden geçin.
• Yıllar önce okuduğunuz sevdiğiniz bir romanı yeniden okuyun ve bu kez hikâyeyi değil yapıyı izleyin.
• Taslağınızı okuyacak güvendiğiniz bir ilk okur belirleyin.

[Son güncelleme: Ocak 2026]
Kaynak: “John Green Gives Himself Permission to Suck”, Literary Hub, 22 Eylül 2026.